فصل سوم ارزش دعا از نظر قرآن قرآن مىفرمايد : 1 . « قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزاماً » « 1 » در اين آيه مىفرمايد اگر دعا نباشد ، انسان هيچ مقام و منزلتى ندارد . مفهوم اين بيان اين است كه منزلت انسان نزد خداى المؤمنين به دعاى او بستگى دارد و ارزش هر كس به ميزان اهميّتى است كه به دعا و مناجات مىدهد . البتّه ، ممكن است كسى بگويد منظور از دعا در اين آيه عبادت است ، ولى همچنان‌كه در روايات صحيح از ائمهء اطهار وارد شده منظور از دعا در آيه همين چيزى است كه در عرف شرع از لفظ دعا فهميده مىشود . 2 . « فَلَوْ لا إِذْ جاءَهُمْ بَأْسُنا تَضَرَّعُوا وَ لكِنْ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ » « 2 » در اين آيه نفرمود چرا به هنگام عذاب نماز نمىخوانند ، يا چرا روزه نمىگيرند ، يا چرا حج بجا نمىآورند ، يا چرا قرآن نمىخوانند ، بلكه فرمود اگر مردم به سوى او تضرّع كنند ، عذاب و غضبش را از ايشان برمىدارد و اندوه ايشان را رفع مىكند ؛ و

--> ( 1 ) . ( اى رسول ما ) بگو اگر دعاى شما نبود ، خدا به شما هيچ توجّه و اعتنايى نداشت ؛ در حقيقت شما آيات خدا را تكذيب كرديد و به زودى به كيفر آن گرفتار خواهيد شد ( سورهء فرقان ، آيهء 77 ) . ( 2 ) . چرا وقتى بلاى ما به آنها رسيد تضرّع و زارى نكردند ، به اين علت نكردند كه قلوبشان سخت شده بود . ( سوره انعام ، بخشى از آيه 43 )